Άθλιο κρούσμα ρατσισμού από την “πατριωτική κυβέρνηση”

Οι Βορειοηπειρώτες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την Αλβανική υπηκοότητα για να πάρουν υποτροφία φέτος… με την προτροπή του Ελληνικού Κράτους!

Είχαμε ακούσει εδώ και πολύ καιρό ότι φέτος, λόγω οικονομικής κρίσης, δεν θα δοθούν υποτροφίες από το Υπουργείο Εξωτερικών. Οι πρώτες πληροφορίες μας ήρθαν από το Προξενείο Αργυροκάστρου, το οποίο δεν κάνει καμία αίτηση δεκτή με την ίδια δικαιολογία.
Για να μάθουμε το αληθές, προσποιούμενοι του μαθητές από την Βόρειο Ήπειρο επιχειρήσαμε να έρθουμε σε επικοινωνία με το Ελληνικό ΥΠ.ΕΞ. για να μάθουμε καιαπό “επίσημα χείλη” αν κάτι τέτοιο ισχύει. Μετά από πολυήμερες προσπάθειες, κατά τις οποίες ουδείς σήκωνε το ακουστικό, καταφέραμε να συνδεθούμε με τους αρμοδίους. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν, καμία υποτροφία δεν θα δοθεί φέτος με αφορμή τις γενικότερες οικονομικές δυσκολίες που περνάει η χώρα μας, φυσικά δεν μας απέκλεισαν το ενδεχόμενο τις τελευταίας στιγμής.

Κατανοώντας την κατάσταση, αποφασίσαμε να μην ασχοληθούμε με αυτό το θέμα. Μέχρι τη στιγμή που, καθώς αναζητούσαμε “την είδηση”, στον Αλβανικό τύπο, πέσαμε πάνω σε ένα δημοσίευμα το οποίο ανέφερε τα κράτη που προσφέρουν ΦΕΤΟΣ υποτροφίες στου Αλβανούς πολίτες. Με έκπληξη διαπιστώσαμε πως η Ελλάδα βρισκόταν στην κορυφή της λίστας στην εφημερίδα αυτή. Θεωρήσαμε πως κάποιο λάθος θα είχε γίνει, άλλωστε όπως μας διαβεβαίωσε και το επίσημο ΥΠΕΞ ούτε οι Βορειοηπειρώτες μαθητές θα λάβουν υποτροφίες, πόσο μάλλον οι Αλβανοί (σκεφτήκαμε εύλογα).Επισκεπτόμενοι εν συνεχεία την ιστοσελίδα του Αλβανικού Υπ. Παιδείας, στην οποία παρέπεμπε η εφημερίδα τους επίδοξους Αλβανούς μαθητές,βρεθήκαμε προ εκπλήξεων! Συνολικά 6 υποτροφίες (2 για προπτυχιακές σπουδές, 2 για μεταπτυχιακό ή έρευνα και 2 για την εκμάθηση της Ελληνικής)πράγματι απευθύνονταν σε Αλβανούς πολίτες. Όπως ανέφερε η ανακοίνωση του Αλβανικού υπουργείου, οι υποτροφίες παρέχονταν από το Υπ. Παιδείας της Ελλάδας. Ο κάθε “ενδιαφερόμενος” μπορεί να βρει την προκήρυξη εδώ http://www.mash.gov.al/faqe.php?id1=2&id2=11 (οι προθεσμίες έχουν παρέλθει!).

Για να μην είμαστε κακοπροαίρετοι, οι ως άνω υποτροφίες προέρχονται από το Υπ. Παιδείας της Ελλάδας και όχι από το Υπ. Εξωτερικών, όπου μας διαβεβαίωσαν πως δεν θα δοθούν. Δυστυχώς όμως το Υπ. Παιδείας δεν έχει προβεί σε ανάλογη αγαθοεργία – προκήρυξη για τους Βορειοηπειρώτες όπως αυτή για τους Αλβανούς

Πηγή

Δεν ντρέπεσαι Παπουτσή να κλαψουρίζεις;

Δεν ντρέπεσαι Παπουτσή να κλαψουρίζεις ότι απειλούν την οικογένειά σου την στιγμή που σε προστατεύουν 100 αστυνομικοί όλο το 24ωρο; Τι θράσος είναι αυτό; Αν αισθάνεσαι εσύ (υπουργός δημοσίας τάξης) απειλούμενος τότε φαντάζεσαι πως νοιώθουν 11 εκατομμύρια πολίτες που είναι εγκαταλελειμμένοι στην κρατική βια, στην αυθαιρεσία, στην συνεχή και αναδρομική αλλαγή των κανόνων της καθημερινότητας, στην κατάρρευση κάθε ίχνους κοινωνικής προστασίας, στο κοινό έγκλημα (αφού η μισή αστυνομία ασχολείται να προστατεύει εσένα και τους ομοίους σου η να ξυλοκοπάει αγανακτισμένους).Λεβεντόπαιδα έχετε χάσει το μέτρο, της κοινής λογικής, στις δηλώσεις σας. Σε λίγο θα μας πείτε ότι κόβετε εισόδημα από τον Έλληνα για να τον προστατεύστε από την παχυσαρκία ... Συμμαζευτείτε...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Πηγή

To πρόβλημα κάποιων με τη σημαία

Βρίσκομαι στο εξωτερικό, δεν είναι η πρώτη φορά. Σε όσες χώρες έχω πάει της Ευρώπης παντού βλέπεις σημαίες να κυματίζουν σε πάρκα και πλατείες, σε δημόσια κτίρια και σε ψηλά κτίρια.
Σε κεντρικές πλατείες βλέπεις ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημαία και όταν λέμε ΤΕΡΆΣΤΙΑ το εννοούμε.
Και απορεί κανείς γιατί στην Ελλάδα τόσο κόμπλεξ με την σημαία μας; Δεν αγαπάμε την χώρα μας; Φοβόμαστε μην τυχόν ξεσηκωθεί κανείς και χαρακτηρίσει φασίστες όσους τολμήσουν να υψώσουν μια σημαία μεγάλη κάπου;
Και απ' την άλλη, γιατί κάποιος που σέβεται την σημαία της χώρας του να θεωρείται αυτόματα ακροδεξιός;
Γιατί είμαστε τέτοιος κομπλεξικός λαός; Κομπλεξικοί αναρχικοί που καίνε σημαίες νομίζοντας πως αυτό είναι η λύση στα όποια προβλήματα αντιμετωπίζει μια χώρα.
Γιατί τέτοια αντίδραση μπροστά στην θέα μιας σημαίας; Είναι οι ξένοι καλύτεροι από εμάς που σέβονται τα σύμβολα της χώρας τους και τα τιμούν;
Nαι, ίσως είμαστε, γιατί στη δική μας χώρα όλο φαγούρα και γκρίνια και ποτέ ενωμένοι.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Να μας πεί η κυρά Ψαρούδα...που τα ήξερε όλα περι εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας;

Πηγή

ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΟΣΚΟΠΙΑΝΟ «ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ» - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ" ΛΕΞΙΚΟ

Ανθελληνικό λεξικό χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση; Όσο και αν ακούγεται απίστευτο είναι αληθινό. Όπως αληθινό είναι και το «Ελληνο-Μακεδονικό» λεξικό που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χωρίς καμία ένσταση από την ελληνική κυβέρνηση. Άλλωστε, η διαφωνία και οι βαρύγδουπες δηλώσεις θα ήταν περιττές αφού η ίδια η κυβέρνηση χρηματοδοτεί εμμέσως την έκδοση του λεξικού. Η προπαγάνδα από μέρους των Σκοπιανών συνεχίζεται. Σκοπός τους αυτή τη φορά; Να αποδείξουν φυσικά ότι υπάρχει «μακεδονική γλώσσα»...

Για την ακρίβεια, το… γνωστό «Ουράνιο Τόξο» δηλαδή το κόμμα των αυτοαποκαλούμενων «Μακεδόνων», δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρεί να «θάψει» τοιουτοτρόπως την Ελλάδα. Πριν μερικά χρόνια είχε παρουσιαστεί στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ένα παρόμοιο λεξικό, το οποίο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Το λεξικό που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο πρώτος τόμος της ελληνικής επανέκδοσης. Τώρα, που η χώρα βρίσκεται υπό κρίση, άδραξαν την ευκαιρία να συκοφαντήσουν και να ειρωνευτούν εκ νέου την ελληνική κυβέρνηση και τον λαό.
Έργο… Σκοπιανών
Η αμφιλεγόμενη και εξυπηρετούσα σκοπιανά συμφέροντα οργάνωση «Ουράνιο Τόξο», η οποία διαφημίζεται και ως μέλος του ευρωπαϊκού κόμματος «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία», είναι γνωστή για τις προπαγανδιστικές κινήσεις της.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στο λεξικό του «Ουράνιου Τόξου» περιλαμβάνεται ο ιστορικός χάρτης με την εξέλιξη της Ελλάδας από την Επανάσταση του 1821 μέχρι και μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως… τεκμήριο της ελληνικής «επεκτατικότητας».

Εκτός από τις προκλητικές πράξεις του όπως, το περίφημο λεξικό και διάφορα που ανεβάζει κατά καιρούς στην ιστοσελίδα του, το «Ουράνιο Τόξο», οι προπαγανδιστές των Σκοπίων χλευάζουν και ειρωνεύονται την ελληνική κυβέρνηση που δε δέχεται η ΠΓΔΜ να ονομαστεί Μακεδονία. «Λυπούμαστε, αφάνταστα που η Ελλάδα, η χώρα μας, δε σέβεται τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ», αναφέρεται στο site της οργάνωσης και παρακάτω μεταξύ άλλων έχουν γράψει: «Αλλά χαιρόμαστε ιδιαίτερα που η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού βρήκε την αγκαλιά της στο ευρωπαϊκό ίδρυμα Centar Maurits Coppieters». Ενώ λίγο πιο κάτω δε χάνει την ευκαιρία να ειρωνευτεί την κυβέρνηση: «Χαιρόμαστε που η χώρα μας έμμεσα χρηματοδοτεί την έκδοση αυτού του Λεξικού της μακεδονικής-ελληνικής γλώσσας μέσω των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που χρηματοδοτεί το Ίδρυμα Centar Maurits Coppieters».

Η παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη έκανε… πάταγο αφού προσπαθούσαν προσπαθούσαν να στριμωχθούν μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 11(!) άτομα. Πάντως, το υπουργείο Εξωτερικών υποβαθμίζει την όλη υπόθεση αφού τη θεωρεί ήσσονος σημασίας.

«Μας συκοφαντούν»

Από την άλλη, ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος «νίπτει τας χείρας» του, τονίζοντας πως δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Και τονίζει: Δεν είναι η πρώτη φορά που μας συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν τα λεγόμενά μας. Το λεξικό αυτό είναι από το «Ουράνιο Τόξο» και έναν κορσικανό βουλευτή Francois Alfonsi, ο οποίος συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία-E.F.A., που είναι ξεχωριστό κόμμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επειδή είναι μόνο εφτά ευρωβουλευτές της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας δεν επαρκούν ώστε να έχουν δική τους πολιτική ομάδα. Έτσι έχουν ενταχθεί ως συνεργαζόμενοι στην ομάδα των Πρασίνων.

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΩΣ

Και όμως, τυπώθηκε με… κρατικά κονδύλια!

Και αφού εσπευσμένα έστησαν το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων, την επόμενη μέρα μετέβησαν στις Βρυξέλλες για να παρουσιάσουν το νέο, σύγχρονο και εκτυπωμένο βοηθητικό λεξικό, το «Ελληνο-Μακεδονικό». Όπως αναφέρουν σε λίγα χρόνια το συγκεκριμένο λεξικό θα είναι η απόδειξη ότι η μακεδονική γλώσσα υπήρχε και θα υπάρχει και δε μπορεί να αμφισβητηθεί ένα τέτοιο γεγονός καθώς όπως τονίζουν συνέβαλε στον παγκόσμιο πολιτισμό.. Από τη μια το λεξικό δημιουργήθηκε για να αποδείξουν ότι η Ελλάδα και τα Σκόπια είναι η ίδια χώρα. Από την άλλη όμως, όλο το σκηνικό λασπολογίας που έχει στηθεί εις βάρος της Ελλάδας έχει κάποια σκοπιμότητα.

Η οργάνωση με αφορμή το λεξικό δε δίστασε να ειρωνευτεί και να ρίξει τα πικρόχολα βέλη της προς την ελληνική κυβέρνηση, η οποία ναι μεν αρνείται τα Σκόπια και τη γλώσσα τους ως ελληνική αλλά δίνει τον οβολό της στην έκδοση του «Ελληνο-Μακεδονικού» λεξικού. Και αυτό δεν είναι μέρος των συκοφαντιών τους κατά της χώρας μας. Το λεξικό που δημιούργησε το «Ουράνιο Τόξο» θα τυπωθεί από το Centar Maurits Coppieters, το οποίο βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Έτσι, άρχισαν να ειρωνεύονται την ελληνική κυβέρνηση που εμμέσως χρηματοδοτεί την έκδοσή του, μέσω των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο με τη σειρά του «συντηρεί» το Ίδρυμα Centar Maurits Coppieters.

«Εγώ», μας λέει ο ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ, κ. Σαλαβράκος, «έστειλα και μια επιστολή στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γέρζι Μπούζεκ, στην οποία παρακαλούσα τέτοιου είδους προκλητικές ενέργειες που προσπαθούν να δημιουργήσουν ένταση μεταξύ των δύο λαών και που προσπαθούν να δείξουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στεγάζει αυτές τις απόψεις. Από την άλλη η κυβέρνηση δεν αντέδρασε γιατί έχει τη δική της λογική».

 

Πηγή

Προεδρική φρουρά: Μια ιστορία δίπλα στο Συνταγμα

Aυτό το μήνυμα στέλνεται σαν μια κραυγή απόγνωσης. Είμαστε αυτοί οι 150 επίλεκτοι, που μετά απο σκληρή εκπαίδευση φτάσαμε να... υπηρετούμε στην Προεδρική φρουρά, είμαστε οι ίδιοι που λάβαμε συγχαρητήρια τηλεγραφήματα για την παρούσια μας εν μέσω επισοδείων και πολλών χημικών στο Μνημέιο τυ αγνώστου στρατιώτη, απο τον Υπουργό αμύνης, οι ίδιοι που μνημονεύτηκαν εντός της βουλής, οι ίδιοι που παρευρίσκονται σε κάθε ορκομωσία πρέσβη ή επίσημη επίσκεψη αρχηγού κράτους, οι ίδιοι που χειροκρτούνται από του Αγανακτισμένους σε κάθε αλλάγή και παρελαύνουν κάθε Κυριακή στο σύνταγμα, οι ίδιοι που σταθήκαμε το χειμώνα με -2 βαθμούς και σήμερα (Κυριακή 3/7) παρέλασαμε με 35 βαθμούς, φορώντας τα λευκά και με 2 μάλλινες κάλτσες, είμαστε οι ίδιοι που χειροκροτηθήκαμε από ένα στάδιο στην τελετή έναρξης των special olympics.

Και ενώ θα έπρεπε οι αξιωματικοί μας να μας επικροτούν ξέρετε τι λαμβάνουμε καθημερινώς;
Απαξίωση, εξαντλητική γυμναστική και πολλές κρατήσεις, επικρίσεις, μείωση του ηθικού.
Συγκεκριμένα σήμερα (Κυριακή 3/7) τιμωρήθηκαν 30 εύζωνες με 4 ημέρες κράτησεις από 2 αξιωματικούς για ασήμαντους λόγους, παρόλο που η επίσημη αλλαγή και η παρελαση μας ήταν άψογη μπροστά σε χιλιάδες έλληνες και ξένους, και όλα αυτά γιατί είχαν ορέξεις 2 αξιωματικοί.
Αυτή είναι η κατάσταση κύριοι και κυρίες, φοβόμαστε!
Είτε να μιλήσουμε, είτε να κάνουμε το οτιδήποτε επειδή οι Κοι αξιωματικοί τιμωρούν τα πάντα, με συνήθη ταρίφα τις 4 ημέρες κράτηση.
Ως σειρές 313 και 314 ΔΕΝ υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ που δεν έχει ούτε μια μέρα, και όλα αυτά επείδή γινόμαστε έρμαιο των βίτσιων κάποιων αξιωματικών.
Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι καλούμαστε να έχουμε άψογη εμφάνιση(συντηρούμε με δικά μας έξοδα όλα τα ρούχα που μας παρέχει η υπηρεσία) και αν κάποιος δεν δύναται.
Και για όποιον θα πεί ότι οι κρατήσεις δεν είναι τίποτα, ας καθίσει 4 συνεχόμενες μέρα στο σταρτόπεδο, με καθημερινή 12 ώρη οθοστασία, εξαντλητικές πρόβες παρελάσεως και συνλικό ύπνο 5-6 ώρες (σπαστές)
Ο διοικητής μας καλά θα κάνει να ξυπνήσει και επίσης καλούμε έστω και έτσι ΣΕ ΕΛΕΓΧΟ, ΓΙΑΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ.
Από όλο τον συφερτό που έχει μαζευτεί θα θέλαμε να τονίσουμε ότι οι Κοι Αξιωματικοί: Υπλος Σμ, Λοχ Ρεντ, Λοχ Λιγ, Υπλος Κου , Υπ Γερ είναι οι μόνοι που δείχνουν ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο απέναντι μας.
Υπομένουμε πολλά, κύριοι γιατί γουστάρουμε αύτο που κάνουμε, το κάνουμε με ψυχή, δεν χρειάζεται να μας την βγάλετε.

Αναγνώστης

Πηγή

Απαγόρευση του απόπλου προς τη Γάζα εξέδωσε η κυβέρνηση...ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΕΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΥΣΗ...!

Τον απόπλου των πλοίων με ελληνική και ξένη σημαία από οποιοδήποτε ελληνικό λιμάνι προς τη Γάζα απαγόρευσε, με απόφασή του, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής. Το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος, με διαταγή του προς τις Λιμενικές Αρχές, λαμβάνει μέτρα για την εφαρμογή της απόφασης. Θα υπάρχει συνεχής ηλεκτρονική επιτήρηση του ευρύτερου χώρου της Ανατολικής Μεσογείου για την καταγραφή, όπου είναι δυνατό, των κινήσεων πλοίων που τυχόν θα συμμετάσχουν σε ανάλογη κίνηση, αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου.

Την Πέμπτη ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ευχαρίστησε τους ηγέτες, μεταξύ τους και τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, που τάχθηκαν κατά της οργάνωσης του διεθνούς στολίσκου ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Γάζα. «Ευχαριστώ τους πολλούς ηγέτες του κόσμου που τάχθηκαν κατά του στολίσκου χαρακτηρίζοντάς τον ως ‘πρόκληση’ και εργάστηκαν κατά της διοργάνωσής του» δήλωσε ο κ. Νετανιάχου, κατά την διάρκεια τελετής για την απονομή των νέων βαθμών των πιλότων.
Πρόσθεσε δε ότι «ευχαριστώ ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καθώς και τον φίλο μου τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Πηγή

ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 29-06-2011

Ένας ταξίαρχος ε.α. στα επεισόδια του Συντάγματος, περιγράφει τι έζησε!

Η περιγραφή των επεισοδίων στο Σύνταγμα,έχει γίνει από πολλούς συναδέλφους δημοσιογράφους. Πως έζησε τα επεισόδια ένας ταξίαρχος των ΕΔ; Έχει πολύ ενδιαφέρον η περιγραφή του,αλλά και η κρίση του για το επιχειρησιακό σχέδιο της ΕΛΑΣ. Ο ταξίαρχος ε.α Ευστράτιος Ουζούνογλου περιγράφει:
Τόπος – Χρόνος:
Πλατεία Συντάγματος, 29 Ιουνίου 2011.
Σκηνικό:
Μία πλατεία που συνεχώς γεμίζει με κόσμο από παντού, ακόμη και από την Πάτρα, νέους, άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, επιπέδου μόρφωσης και κοινωνικής προέλευσης, ακόμη και οικογένειες με παιδιά. Κόσμο που έρχεται ειρηνικά, για να διαδηλώσει την αντίθεσή του στο υπό ψήφιση συμβόλαιο ξεπουλήματος της Ελλάδας και των Ελλήνων, κυρίως των νέων.
Σε μία άκρη κοντά στην έξοδο του Μετρό προς τη Λεωφόρο Αμαλίας βρίσκεται μία ετερόκλητη συντροφιά από νέους, μεσήλικες (ανάμεσά τους δύο απόστρατοι συνάδελφοι και ο υπογράφων με τη σύζυγό του) και ένας βιοπαλαιστής πωλητής ξηρών καρπών από τα Εξάρχεια. Συζητούν μεταξύ τους, χωρίς να γνωρίζονται. Μοιράζονται την αγωνία τους και τις προσωπικές εμπειρίες τους από τα αδιέξοδα που έχει οδηγήσει την κοινωνία μας ο απαξιωμένος πλέον πολιτικός κόσμος της χώρας, αλλά και την πεποίθησή τους για την ανάγκη ανατροπής του.

Σκηνή 1η - Ώρα 12:00

Μια ομάδα 8-10 γεροδεμένων νεαρών πιασμένοι χέρι-χέρι σε παράταξη στο κέντρο της Λεωφ. Αμαλίας και με εμφάνιση «μάχης» (σακίδια, μάσκες για χημικά) περνούν από μπροστά μας με κατεύθυνση προς την Πλατεία, φωνάζοντας προκλητικά : «Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει, μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι.». Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε ακούσει κανένα παρόμοιο εμπρηστικό σύνθημα, παρόλο το δυναμισμό των νεοτέρων, ούτε είχαμε δεί ανάλογης εμφάνισης διαδηλωτές. Κανείς δε μίλησε. Κάποιοι κούνησαν σκεπτικά τα κεφάλια.

Σκηνή 2η - Ώρα 12:30

Αιφνιδιαστικά και χωρίς καμία απολύτως πρόκληση από πλευράς διαδηλωτών (ήμουν εκεί ακριβώς), μία μεγάλη ομάδα δικυκλιστών της αστυνομίας ανεβαίνει από τις στήλες του Ολυμπίου Διός προς το Σύνταγμα με τις σειρήνες σε πλήρη χρήση και ένταση. Αμέσως διαδηλωτές κάθε ηλικίας συμπαρατάσσονται και τους κλείνουν το δρόμο προς την Πλατεία. Μετά από μερικά λεπτά απλής αντιπαράταξης χωρίς καμία πρόκληση εκατέρωθεν σκάει ένα και μόνο ελαφρύ καπνογόνο, που έδειξε ότι το δροσερό αεράκι που φυσούσε εκείνη την ώρα είχε κατεύθυνση προς την Πλατεία. Το αποτέλεσμα είναι να συρρεύσει προς το σημείο εκείνο κι άλλος κόσμος.
Μετά από μερικά λεπτά επιπλέον αντιπαράταξης χωρίς κανένα επεισόδιο, οι δικυκλιστές αποχωρούν. Τα σχόλια μεταξύ των διαδηλωτών ήταν πολυποίκιλα : αντιπερισπασμός, πρόκληση, νίκη των φιλήσυχων διαμαρτυρόμενων πολιτών κλπ. Προσωπικά, και μεταξύ σοβαρού και αστείου, λέω : «Εμένα κύριοι μου φάνηκε σαν επιθετική αναγνώριση». Οι πολίτες της συντροφιάς δεν κατάλαβαν καλά, οι συνάδελφοι όμως χαμογέλασαν σκεπτικά : «Λές;». Μετά από λίγο τα πνεύματα ηρέμησαν.

Σκηνή 3η - Ώρα 13:00

Αστυνομικοί βγάζουν από τον Εθνικό Κήπο όσους πολίτες έβρισκαν εκεί λίγη δροσιά, κλείνουν τις εισόδους και παρατάσσονται πίσω από τις καγκελόπορτες. Ένταση μεταξύ των πολιτών, επειδή δεν υπήρχε κανένας λόγος για να γίνει κάτι τέτοιο. Οι πιο νεαροί και θερμόαιμοι επιτίθενται φραστικά στους αστυνομικούς, αλλά με την επέμβαση των μεγαλυτέρων που βρισκόμασταν δίπλα, σταμάτησαν ως εκεί. Κάποιοι πιο έμπειροι από παρόμοιες καταστάσεις λένε ότι κάτι δεν πάει καλά και επισημαίνουν ότι και την προηγούμενη μέρα λίγο πριν τη λήξη της συνεδρίασης και την αποχώρηση των βουλευτών είχαν ξεκινήσει εκ μέρους των αστυνομικών κινήσεις, που προκαλούσαν σταδιακά ένταση και κατέληξαν στα επεισόδια που εκκένωσαν την Πλατεία. Και εξέφραζαν τη βεβαιότητα ότι όσο πλησίαζε η ώρα της ψηφοφορίας, τόσο μεγάλωνε και η πιθανότητα να ξεσπάσουν νέα βίαια επεισόδια. Κάποιοι άλλοι είπαν ότι σε ερώτηση που έκαναν σε κάποιους νεαρούς αστυνομικούς, γιατί να επιδεικνύουν τέτοια αναλγησία σε ενέργειες κατά των πολιτών, πήραν την απάντηση ότι υπηρετούν την Κυβέρνηση και τη Δημοκρατία.

Σκηνή 4η - Ώρα 13:15

Δυνατοί κρότοι ακούγονται και καπνοί σηκώνονται στη Λεωφόρο Αμαλίας μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Οι νέοι που βρίσκονται εκεί έχουν μάσκες για τα χημικά και δεν αποχωρούν, απλά τραβιούνται μερικά μέτρα πίσω. Ο κόσμος αντιδρά πλησιάζοντας ακόμη περισσότερο προς την Πλατεία και ενώνοντας τη φωνή του σε μία κραυγή : «Κλέφτες – Κλέφτες». Αντικείμενα αρχίζουν να εκτοξεύονται μέσα από το πλήθος προς τους αστυνομικούς, τα αίματα ανάβουν και τα χημικά αρχίζουν να εκτοξεύονται βροχή.

Σκηνή 5η - Ώρα 13:30

Ενώ όλοι έχουμε την προσοχή στραμμένη στην Πλατεία, Διμοιρίες πάνοπλων αστυνομικών αρχίζουν να κινούνται από τις στήλες Ολυμπίου Διός, κλείνοντας τελείως τη Λεωφόρο Αμαλίας και ρίχνοντας χημικά και κροτίδες. Ο άνεμος, όπως είχε φανεί και από πριν, ήταν ευνοϊκός.
Προσωπικά, και μην πιστεύοντας στο μέγεθος της καταλογιζόμενης προς τους αστυνομικούς αναλγησίας, στάθηκα στην άκρη μαζί με τη σύζυγό μου, περιμένοντας κι εγώ μαζί με άλλους μεσήλικες και ηλικιωμένους τις Διμοιρίες να προσπεράσουν, δείχνοντας σεβασμό στα γκρίζα μας μαλλιά. Μάταια … Αθεράπευτα ρομαντικός και στον ιδεατό μου κόσμο μέχρι το τέλος …
Οι αστυνομικοί «σκούπιζαν» με τα χημικά όποιον εύρισκαν μπροστά τους, σπρώχνοντας τον κόσμο στο κέντρο της Πλατείας και εξαναγκάζοντας πολλούς να βρούν καταφύγιο στο σταθμό του Μετρό.
Σε απόσταση 5 μέτρων από αυτούς δεχθήκαμε καπνογόνο στα πόδια μας. Τα χημικά μας έπνιξαν και ο κόσμος άρχισε να χάνεται γύρω μας. Με υπεράνθρωπη προσπάθεια, αναπνέοντας με δυσκολία, με έντονο τσούξιμο στα μάτια και αλληλοϋποστηριζόμενοι φθάσαμε στην είσοδο του Μετρό. Κατεβήκαμε στο Ιατρείο που είχε στήσει ο Ερυθρός Σταυρός μέσα στο σταθμό, για να δεχθούμε τις πρώτες βοήθειες.
Εκεί βρίσκονταν εθελοντές του Σώματος Σαμαρειτών, μεταξύ των οποίων και η κόρη μου Ειρήνη, και δίνουν αγώνα να βοηθήσουν όποιον έχει ανάγκη. Όταν μας είδε από μακριά, νόμισε ότι πήγαμε εκεί για να «νταντέψουμε το παιδί» και άρχισε να διαμαρτύρεται. Μόλις πλησίασε και είδε την κατάστασή μας, άρχισε να μας προσφέρει την απαραίτητη βοήθεια, μη πιστεύοντας κι εκείνη ότι θα έβλεπε ποτέ τους γονείς της έτσι για οποιοδήποτε λόγο.

Σκηνή 6η - Ώρα 14:00

Βγαίνουμε από το Ιατρείο ανακουφισμένοι και προσπαθούμε μαζί με άλλους ν’ ανέβουμε τα λίγα σκαλιά της εξόδου προς την Πλατεία, για να δούμε τι γίνεται. Ένα καπνογόνο ακριβώς στο κεφαλόσκαλο μας έκοψε το δρόμο.
Έχοντας μία φυσική κατάσταση με μειωμένες αντοχές, λόγω της στεφανιαίας νόσου από την οποία πάσχω, και τη σύζυγό μου που έπρεπε να προστατεύσω, έσκυψα το κεφάλι, την έπιασα από το χέρι και κατέβηκα αμίλητος στις αποβάθρες να πάρω το τραίνο της επιστροφής.
ΑΜΙΛΗΤΟΣ !

Επειδή σαν Στρατιωτικός σκεπτόμουν ότι το Σχέδιο Ενεργείας της Αστυνομίας ήταν από πλευράς επιτελικής σχεδίασης άψογο : Σωστή αρχική διάταξη – Αναγνώριση – Ελιγμός – Αιφνιδιασμός – Ρήγμα στο εχθρικό μέτωπο – Εκμετάλλευση του αποτελέσματος. Ίσως και κάπου ανάμεσα κάποιες κατάλληλες «καταδρομικές ενέργειες».

Μόνο που τέτοιος σχεδιασμός αφορά την αντιμετώπιση του ένοπλου εχθρού στο Πεδίο της Τιμής. Και όχι άμαχους συμπατριώτες μπροστά από το Εθνικό τους Μνημείο, τον Άγνωστο Στρατιώτη ! Είμαι άραγε εγώ με τη σύζυγό μου και όλοι όσοι διαμαρτύρονταν ειρηνικά δίπλα μας ένας απειλητικός εχθρός για την Ελληνική Πολιτεία;
Κι έτσι αναρωτιόμουν ξανά, πολύ πιο έντονα αυτή τη φορά :
ΤΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ;
ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΙΧΕ Η ΨΗΦΟΣ ΜΟΥ ;
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ;
Και όταν ρομαντικοί Έλληνες σαν εμένα, και είναι πολλοί, ψάχνουν αμίλητοι απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα, τότε όσοι προκαλούν αυτά τα ερωτήματα είναι καιρός να χάσουν τον ύπνο τους.
Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ !!!



Πηγή

Φλερτάροντας με τον θάνατο

του Γιώργου Αυγερόπουλου, δημοσιογράφου του Εξάντα (είναι ο κύριος που μας έχει δείξει με τα ντοκυμαντέρ του σχετικά με την Αργεντινή, τι μας περιμένει)

Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο.

Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.

Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες, ήταν ένα “γιουρούσι” όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι, εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. “Μα καλά τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;” με ρώτησε αγανακτισμένος. “Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα” μου είπε με νόημα χαμογελώντας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στη 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από την Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν την γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο, και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά – μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει. Ξαφνικά από παντού, από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο, αρχίζει μια γενική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που απωθούν τους διαδηλωτές προς τα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος. Φανταστείτε δηλαδή χιλιάδες ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες προς ένα στενό άνοιγμα το πλάτος του οποίου δεν ξεπερνά τα δέκα μέτρα. Από πίσω τους τα ΜΑΤ, ρίχνουν μέσα στο πλήθος χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα, προκαλώντας πανικό. Άνθρωποι καίγονται από τις φλόγες, πνίγονται από τα δακρυγόνα δεν βλέπουν μπροστά τους και αρχίζουν να ποδοπατούν ο ένας τον άλλον και να κουτρουβαλούν στα σκαλιά. Υπάρχουν άνθρωποι λιπόθυμοι, άλλοι ποδοπατημένοι μέσ’ τα αίματα. Παρόλα αυτά οι αστυνομικοί δεν αποχωρούν. Χτυπάνε με τα γκλομπς όποιον βρουν μπροστά τους, ανθρώπους δηλαδή που τρέχουν να σωθούν πατώντας ο ένας πάνω στον άλλον.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Πέρα από την δράση των προβοκατόρων η οποία έχει καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες που βγήκαν και θα συνεχίσουν να βγαίνουν τις επόμενες μέρες, πέρα από τους μπαχαλάκηδες την δράση των οποίων απεχθάνομαι και διαφωνώ κάθετα, η πέτρα είναι πλέον εύκολο να φύγει από το χέρι οποιουδήποτε, που τον χτύπησαν, τον ψέκασαν, και είναι άνεργος, άστεγος – ναι, υπάρχουν πλέον νεοάστεγοι – και κάθε μέρα γίνεται φτωχότερος χωρίς να βλέπει διέξοδο από πουθενά.
Δεν σας κρύβω ότι φοβήθηκα βλέποντας μια άνευ προηγουμένου αγριότητα να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου. Ένιωσα τον ίδιο φόβο που έχω νιώσει σε ζόρικες περιοχές του πλανήτη. Ένιωσα τον φόβο του θανάτου. Καθώς νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου και πως είχα ξεσυνηθίσει να δουλεύω στην Ελλάδα – έχω να δουλέψω στη χώρα μου από το έτος 2000- ρώτησα παλιούς μου συναδέλφους αν είχαν ξαναζήσει κάτι τέτοιο εδώ. Μου απάντησαν πως δεν είχαν ξαναζήσει κάτι παρόμοιο.

Θα ήθελα λοιπόν ένας λογικός άνθρωπος από το υπουργείο “Προστασίας του Πολίτη” (το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πλέον ο τίτλος του μου θυμίζει το Υπουργείο Αγάπης του Όργουελ στο 1984) να μου απαντήσει στις εξής ερωτήσεις:

1. Ποιος έδωσε την εντολή για την γενική επίθεση στις 13.30 και γιατί; Ποιανού ιδέα ήταν να διατάξει τις αστυνομικές δυνάμεις να κυνηγήσουν ένα πανικόβλητο πλήθος που ποδοπατιέται στα σκαλιά πετώντας κρότου – λάμψης και δακρυγόνα χτυπώντας αδιακρίτως, παίζοντας κορώνα γράμματα την πιθανότητα, κάποιος ανάμεσα στους χιλιάδες, να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πλατεία.

2. Για ποιο λόγο οι αστυνομικοί δεν σεβάστηκαν το ιατρείο της πλατείας Συντάγματος; Επαγγελματίες γιατροί πνευμονολόγοι και άλλοι, όλοι εθελοντές, φρόντιζαν τραυματίες καθ’ όλη την διάρκεια των συγκρούσεων. Δεν ήταν “κουκουλοφόροι”, γιατροί ήταν. Φώναζαν στους αστυνομικούς “εδώ είναι ιατρείο” αλλά καμία σημασία δεν έδιναν εκείνοι. Αφιονισμένοι, τους έριχναν δακρυγόνα και τους χτυπούσαν. Όπως μας είπε ένας γιατρός “Αυτά δεν γίνονται ούτε στον πόλεμο. Ακόμα και στον πόλεμο υπάρχει ανακωχή για να μαζέψεις και να φροντίσεις τους τραυματίες.” Τα μάζεψαν άρον – άρον οι άνθρωποι και έστησαν το ιατρείο κάτω στο μετρό αλλά ούτε και αυτό γλίτωσε από τις ρίψεις χημικών.

3. Για ποιο λόγο χτυπήθηκαν δάσκαλοι στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος; Και αυτοί κουκουλοφόροι; Δεν νομίζω. Τα ΜΑΤ αφού πέταξαν δακρυγόνα στην είσοδο του κτιρίου στην οδό Ξενοφώντος 15, άρχισαν να τους πετούν πέτρες (!) και να ανοίγουν κεφάλια με την ανάποδη του γκλομπ, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων. Τρεις τραυματίες, ένας με σπασμένα πλευρά, ένας με ανοιγμένο κεφάλι και ένας με ελαφρά τραύματα στο χέρι. Έλεγαν οι δάσκαλοι: “Όταν μια κοινωνία κακοποιεί τους δασκάλους της βρίσκεται στο κατώτερο σκαλοπάτι που μπορεί να φτάσει”

4. Με ποια λογική οι αστυνομικοί έριξαν χημικά και χτύπησαν ανθρώπους μέσα σε μανάβικα και σουβλατζίδικα στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα, προκαλώντας τρόμο σε πελάτες και τουρίστες;

5. Και τέλος κάτι προσωπικό για τον κ. Παπουτσή: Γιατί με χτυπήσατε; Όχι εσείς δηλαδή, ένας από τους άνδρες της αστυνομίας σας. Επειδή όμως εγώ δεν γνωρίζω τον “ανώνυμο” ΜΑΤατζή και γνωρίζω εσάς, θα ήθελα πραγματικά μια απάντηση. Η κατάσταση ήταν σχετικά ήρεμη εκείνη την ώρα και γω τραβούσα με την κάμερα μια διμοιρία των ΜΑΤ που ανέβαινε προς την Βουλή, όταν ένας ξέκοψε από την διμοιρία του, ήρθε προς το μέρος μου και στάθηκε μπροστά μου σε απόσταση αναπνοής. Σταμάτησα να τραβάω και κατέβασα την κάμερα. Με κοιτούσε μες στα μάτια. Του είπα τι θέλει και ως απάντηση εισέπραξα μια, για να θυμάμαι τη μέρα. Ο κόσμος άρχισε να φωνάζει: “Τον Αυγερόπουλο χτυπάς ρε”. Δεν αντέδρασα καθόλου και εκείνος απομακρύνθηκε. Αν είχα αντιδράσει ίσως να τα λέγαμε στο τμήμα όπου θα μου ζητάγατε συγνώμη για την… “παρεξήγηση”.

Παρεπιπτόντως: Στην Οαχάκα, όταν με είχαν στριμώξει μαζί με τον κάμεραμάν μου οι Μεξικανοί αστυνομικοί, που όπως είπαμε θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι, τους φώναξα “Δημοσιογράφος” και δεν με πείραξαν. Στη χώρα μου τις έφαγα για πρώτη φορά.