Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Ελληνικό χρήμα στα καζίνο των Σκοπίων.

Ιδιαίτερη κίνηση παρουσιάζουν τα σύνορα της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ, καθώς ένας ιδιότυπος τουρισμός «ανθίζει» προς όφελος των Σκοπίων, παρά την οικονομική κρίση.
Ελληνικό χρήμα στα καζίνο των ΣκοπίωνΔεκάδες χιλιάδες Έλληνες περνούν τα σύνορα για να παίξουν στα καζίνο των Σκοπίων, σύμφωνα με στοιχεία του περιοδικού «Στρατηγική».Ετησίως, περίπου 31.500 Έλληνες ταξιδεύουν στην ΠΓΔΜ και ενισχύουν με πολλά εκατομμύρια ευρώ την οικονομία του Νίκολα Γκρούεφσκι.Η πλειοψηφία των Ελλήνων «τουριστών» προέρχεται από τη βόρεια Ελλάδα.
Ενδεικτικό της τάσης είναι ότι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς συνολικά 31.500 Έλληνες επισκέφθηκαν τα καζίνο της γείτονος χώρας.Ο αντίστοιχος αριθμός των Σκοπιανών ήταν μόλις 3.550. Στο καζίνο της Γευγελής, συγκεκριμένα, 13.850 Έλληνες υποδέχτηκαν το 2012, ενισχύοντας με ελληνικό χρήμα την ΠΓΔΜ.

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι περισσότεροι από 600.000 Έλληνες περνούν τα σύνορα κάθε μήνα για να κάνουν τις αγορές τους στις γειτονικές χώρες, ξοδεύοντας κατά μέσο όρο 50 ευρώ, ενώ πάνω από 1.500 επιχειρήσεις μεταποίησης και υπηρεσιών έχουν ήδη μετεγκατασταθεί.
Newsbomb.gr

Η χήρα του πρώην Αργεντινού Προέδρου που έδιωξε με κλωτσιές το ΔΝΤ, τώρα επανακρατικοποιεί την πετρελαϊκή εταιρία YPF γιατί συνιστά «ζωτικό πόρο»!

Αν και γυναίκα, η νέα Πρόεδρος της Αργεντινής Cristina Fernandez και χήρα του πρώην Προέδρου Nestor Kirchner που έδιωξε με κλωτσιές το ΔΝΤ από την χώρα, έδειξε ότι φορά παντελόνια…Ζήτησε την επανακρατικοποίηση της πετρελαϊκής YPF και την απομάκρυνση του Ισπανικού βασικού μετόχου, Repsol.
Μάλιστα, ανέφερε ότι θα ζητήσει από το Κογκρέσο να επικυρώσει το νομοσχέδιο για την κατάσχεση του 51% της εταιρείας που κατέχει η Repsol, λέγοντας πως η ενέργεια είναι «ζωτικός πόρος»!
«Εάν συνεχιστεί αυτή η πολιτική – με εξάντληση αποθεμάτων και πρακτικά μηδενικές επενδύσεις – τότε η χώρα δεν θα έχει βιώσιμο μέλλον, όχι επειδή θα έχουν εξαντληθεί οι πόροι, αλλά λόγω της κακής επιχειρηματικής πολιτικής» δήλωσε. Η αξία της YPF αποτιμάται στα 10,6 δισ. δολ., αν και στο πλαίσιο της κρατικοποίησης, η αξία της εταιρείας θα αποτιμηθεί από δικαστήριο της Αργεντινής.
Δεν είναι η πρώτη επανακρατικοποίηση που αποφάσισε η Fernandez. Το 2008 κρατικοποίησε τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία εν μέσω χρηματοοικονομικής κρίσης, ενώ το ίδιο έκανε με την αεροπορική εταιρεία της χώρας, την Aerolineas Argentinas.
Από ποιους συναντά αντιδράσεις η Fernandez; Από την Ισπανία, το Μεξικό και την ΕΕ, που είναι οι βασικοί εξαγωγικοί προορισμοί της Αργεντινής.
Πηγή

Κυριακή 15 Απριλίου 2012

Οι Βούλγαροι ξεμπροστιάζουν τους "ψευτο-Μακεδόνες" Σκοπιανούς!Τα δικά μας προδοτικά ΜΜΕ ας συνεχίσουν τον ανθελληνικό τους έργο

Μέσα από ένα εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ 20 λεπτών, ο βουλγαρικός τηλεοπτικός σταθμός «BTV», παρουσίασε τη μεθοδευμένη προσπάθεια της κυβέρνησης Γκρούεφσκι στα Σκόπια, να αλλάξει την ταυτότητα των κατοίκων της χώρας στο πλαίσιο ενός σχεδίου «αποσλαβοποίησης» με την οικειοποίηση ιστορικών ...προσωπικοτήτων τόσο της αρχαίας Ελλάδας, όσο...
της μεσαιωνικής και νεώτερης Βουλγαρίας. Στο ρεπορτάζ -όπως αναφέρει το protothema.gr- μιλούν οι κορυφαίοι υποστηρικτές και εκφραστές της «αρχαιομακεδονοποίησης» της χώρας, όπως ο αρχιτέκτονας τους φαραωνικού σχεδίου «Σκόπια 2014» που έχει μετατρέψει την πρωτεύουσα σε Disneyland, καθώς και ο ακαδημαϊκός Μπλάζε Ριστόφσκι «πατέρας» της αμφιλεγόμενης «μακεδονικής εγκυκλοπαίδειας» που το 2009 είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις με αποτέλεσμα να αποσυρθεί. Στους επικριτές του «αρχαιομακεδονισμού» ο πρώην πρωθυπουργός Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι και ο αρχιτέκτονας Μιροσλάβ Γκρίτσεφ, σχεδιαστής της σημερινής σημαίας των Σκοπίων.

Πηγή

The Tomb of our Lord Jesus Christ.

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Η απάτη της Κλιματικής Αλλαγής




Κανείς, ποτέ, δεν αμφισβήτησε ότι το κλίμα της γης αλλάζει. Όπως είπε και ο Κουτσογιάννης, το κλίμα αλλάζει εδώ και 4,5 δις χρόνια. Και, πρώτα ο Θεός, θα αλλάζει για άλλα τόσα. Τις γνωστές αιτίες της διαχρονικής αλλαγής τις ανέφερα εδώ.

Η απάτη έγκειται ότι μερικοί σύγχρονοι ιεραπόστολοι, είτε επειδή έχουν οικονομικά συμφέροντα, είτε επειδή δουλεύουν για άλλους με οικονομικά συμφέροντα, προσπαθούν εδώ και 20-30 χρόνια, από τότε που κατέρρευσε η ΕΣΣΔ και επανενώθηκαν οι Γερμανίες, να μας πείσουν ότι κάτι διαφορετικό γίνεται από το 1800 (που, συμπτωματικά, τέλειωσε ο μίνι παγετός).

Αν έλεγε κάποιος στον ιεροεξεταστή του Μεσαίωνα που αποσπούσε μετάνοιες, ή πουλούσε συγχωροχάρτια, ότι ο Πάπας και το συνάφι του ήταν λαμόγια, δεν θα περνούσε καλά. Αλλά ο Πάπας και ο ιεροεξεταστής ζούσαν από αυτή την μπίζνα, και ο Βασιλιάς ή ο Μέγας Δουξ, ασκούσε εξουσία και φορολογούσε με αυτή την μπίζνα. Ίδια περίπτωση.


Εάν έλεγε κάποιος στο αντίστοιχο σκυλολόϊ των Αζτέκων ότι θυσιάζοντας ανθρώπους είναι ψυχανώμαλοι δολοφόνοι, σίγουρα θα ήταν το επόμενο θύμα.


Και οι ιεροεξεταστές, και τα συγχωροχάρτια, και οι ανθρωποθυσίες είχαν σαν σκοπό δήθεν τον εξευμενισμό του θείου, αλλά στην πράξη ασκούσαν ηθικό, σωματικό και οικονομικό έλεγχο σε υποτελείς. Εάν έτρωγαν τα θύματά τους, δεν πήγαινε χαμένη και η πρωτεΐνη... Να μην πω για την Ιφιγένεια που παραλίγο να της ανοίξουν την καρωτίδα για να φυσήξει αέρας... Άσε πια τον Αβραάμ.

Η επιστήμη, η αστρονομία, η γεωφυσική, η μετεωρολογία, η υδροδυναμική, ακόμα και τα μοντέλα της κλιματολογίας (ή άλλα μοντέλα) είναι απόλαυση. Οι ανθρωποθυσίες και η ανθρώπινη εκμετάλλευση είναι κάτι άλλο. Η επιστήμη που αγοράζεται και καθοδηγείται με ανώμαλες σκοπιμότητες, δεν είναι επιστήμη. Κάτι πλασιέ δικαιωμάτων άνθρακα, που εκφέρουν δοξασίες, τους θεωρώ πωλητές συγχωροχαρτιών, κοινώς, απατεώνες. Κάτι Υπουργούς Κλιματικής Αλλαγής τους θεωρώ προσκυνημένα υποκείμενα -- και εάν τα πιστεύουν κιόλας, και βλάκες.

Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

Ένα “Λαθραίο” γράμμα από τον Αχμέτ στα παιδιά του

Αγαπημένα μου παιδιά,
Επιτέλους κατάφερα να πατήσω ευρωπαϊκό έδαφος. Ο Μωχάμετ ο Τούρκος δεν έλεγε ψέματα. Πολύ καλός άνθρωπος. Μας φιλοξένησε σπίτι του, μας έδωσε νερό και φαγητό και το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε για τα σύνορα με την Ελλάδα.

- “αν μας βρούνε τι θα γίνουμε;” Τον ρώτησα.
- “μην ανησυχείς, εδώ δεν σταματάνε κανέναν, όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο όνειρο και η μητέρα Τουρκία το ξέρει καλά αυτό” μου απάντησε. “τώρα τι θα σε κάνουν οι Έλληνες δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει, δουλειά μου είναι να σε περάσω απέναντι”

Στην Ελλάδα μεγάλη ταλαιπωρία παιδιά μου αλλά τελικά όλα πήγαν σύμφωνα με την ευχή του Αλλάχ. Μας σταμάτησαν κάποιοι άνθρωποι με στολές, μας φέρθηκαν απαίσια, μας ρωτάγανε συνέχεια από πού είμαστε και που πάμε.

Ευτυχώς ο Μωχάμετ μου είχε πει να μην πάρω διαβατήριο μαζί. Έδωσα το όνομα Φαρχάν και τους είπα πως πηγαίνουμε στην Ιταλία. «Απαγορεύεται η έξοδος από την χώρα, είστε παράνομοι» μου είπαν και μου έδωσαν να υπογράψω ένα χαρτί πως σε 30 ημέρες πρέπει να φύγω από την Ελλάδα. Όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο. Την επόμενη μέρα ήρθε λεωφορείο να μας παραλάβει και μας πήγε στην Αθήνα.

Πόσο άτυχος ήταν ο θείος σας, έπρεπε να περιμένει 3 ολόκληρες μέρες μέχρι να έρθει το δικό του λεωφορείο. Μην ακούτε τι λένε για την Ελλάδα, είναι πολύ οργανωμένοι πλέον, έχουν φτιάξει πολύ τα πράγματα.

Στην Αθήνα παιδιά μου μας περίμενε ο ίδιος ο Πέτρος που τόσα είχα ακούσει γι’ αυτόν. Μας έδωσε οδηγίες για το που θα μείνουμε, τι θα πουλάμε, που να πάμε αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα. Μας γνώρισε σε κάποια πολύ καλά παιδιά, το ξέρετε πως στα πανεπιστήμια εδώ μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε χωρίς να σας πειράξει κανένας; ούτε η Αστυνομία δεν μπορεί να μπει μέσα.


Δυστυχώς λίγες μέρες πριν ανακοινώθηκαν εκλογές στην Ελλάδα. Ο Πέτρος μας προειδοποίησε πως θα υπάρξουν κάποιες «σκούπες» αλλά να μην ανησυχήσουμε, απλά θα μας πιάσουν και θα μας αφήσουν πάλι ελεύθερους σε λίγες μέρες.

Είναι πολύ καλοί άνθρωποι ο Πέτρος και η παρέα του, σχεδόν κάθε μέρα κάνουν συναυλίες, πορείες και καταλήψεις για τα δικαιώματα μας. Υπάρχουν λέει κάποιοι φασίστες (δεν ξέρω τι είναι αυτό αλλά είναι πολύ κακό παιδιά μου) που αντιδρούν επειδή το κέντρο της Αθήνας έχει γίνει γκέτο λαθρομεταναστών. Πιστεύω πως το ελληνικό κράτος φταίει γι’ αυτό επειδή τους αφήνει όλους να μπουν ελεύθερα στη χώρα τους.

Τώρα λένε κάτι για στρατόπεδα υποδοχής. Απαράδεκτο. Ευτυχώς ο Πέτρος έχει δικούς του ανθρώπους στην Βουλή και αντιδρούν. Μας είπανε να λέμε πως αν θέλουν να μας πάνε σε στρατόπεδο πρέπει να μας πληρώσουν.

Με δείξανε και τα κανάλια χθες. «Δεν θα φύγετε από την Αθήνα» με ρώτησε μια δημοσιογράφος. «Όχι!!!» απάντησα με αποφασιστικότητα, «αν θέλουν να μας μαζέψουνε εκεί πέρα να μας δίνουν 300-400-500 ευρώ το μήνα όπως κάνουν οι υπόλοιπες πολιτισμένες χώρες, Γερμανία, Γαλλία, Φρανσά…». Καλά έχω βγει τέλειος στην κάμερα, το έχω γράψει, όταν με το καλό βρεθούμε θα σας το δείξω.

Υ.γ 1 Τι ωραία που γλύτωσα από τον πόλεμο και τις κακουχίες εκεί πέρα. Υπομονή παιδιά μου, θα περάσει.

Υ.γ. 2 Μην πείτε σε κανέναν που βρήκα τα 10,000 δολάρια που ζήτησε ο Μωχάμετ για να με περάσει στην Ελλάδα.

Σας φιλώ
Ο πατέρας σας.




* κάθε ομοιότητα με πράγματα, ονόματα μέρη και καταστάσεις είναι εντελώς αυθόρμητη και όχι συμπτωματική.
Δελτίο Εγκληματικότητας Αλλοδαπών

Προπαγάνδα του Mega για αυτόνομη Κρήτη

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Η Ελληνίδα πόρνη στην Μενάνδρου των Πακιστανών, της Ελλάδας των πολυεθνικών

Α/Τ Ομόνοιας
Η ιστορία είναι πραγματική (είπαμε δεν είναι αλλά αυτό δεν έχει σημασία…). Μου την αφηγήθηκε πελάτισσά μου, που υπηρετεί στο Α/Τ Ομόνοιας.

Δευτέρα βράδυ λέει, είχανε μαζέψει καμία δεκαριά πουτ@νες έξω από ένα ξενοδοχείο της οδού Μενάνδρου…..
Ανάμεσά τους και την Άννα.
Την πετάξανε σ΄ ένα κελί, μαζί με τις άλλες. Η ώρα 11:00…
Σε μισή ωρίτσα πλακώσανε οι δικηγόροι. Μια – μια οι αλλοδαπές την έκαναν. Πληρώνανε οι νταβατζήδες τους….
Ξέμεινε η Άννα.
- Ο δικός σου ο δικηγόρος;
- Δεν έχω δικηγόρο…
Οι μπάτσοι κάτι μυρίστηκαν. Έχουνε δει πολλά τα μάτια τους. Την πήρανε την Άννα, την πήγανε στον αξιωματικό υπηρεσίας.
- Από που ξεφύτρωσες εσύ;
Η Άννα κάτι πήγε να ψελλίσει, αλλά δεν της έβγαινε ήχος. Μόνο ένα δάκρυ. Κι αυτό στεγνό…

Η μπατσίνα μου, που έκοβε χαρτόσημα στο γραφείο, επηρεάστηκε. Εντάξει. Δεν είναι και το πιο συνηθισμένο να βλέπεις ελληνίδες και καλοβαλμένες κοπέλες σαν την Άννα, να κάνουνε πιάτσα στη Μενάνδρου. Άσε που εκτός της ταυτότητας, είχανε βρει στο τσαντάκι της και κάτι φωτογραφίες. Κι ανάμεσα στις άλλες φωτογραφίες, ένα βρέφος ολίγων μηνών.
- Το μωρό ποιανής είναι;
- Δικό μου
- Πόσο μηνών;
- Έξι..
- Και που το έχεις τώρα;
- Το φυλάει ο άντρας μου
- Και ξέρει ο άντρας σου που γυρνάς;
- Όχι δεν το ξέρει…

Βουβαμάρα. Οι μπάτσοι αλληλοκοιταζόντουσαν. Ήτανε κι η πελάτισσά μου, που την είχε πιάσει το μητρικό. Μανούλα κι αυτή.
Σηκώνεται, φέρνει στην Άννα λίγο καφέ.
- Γιατί ρε κοπέλα μου;
Έτσι ξερά, ένα “Γιατί”. Και σαν τι άλλο να πεις;
Να πεις δηλαδή ότι η Άννα που έλιωσε βρακάκια να σπουδάσει Φιλοσοφική Αθηνών κι εξόν από το ξεφτιλισμένο το πτυχίο είχε και ένα μεταπτυχιακό στην ιστορία της Τέχνης, δούλευε τώρα σε ένα πολυεθνικό σούπερ μάρκετ για 480 ευρώ το μήνα; Κι επιπλέον την πιάνουνε να κάνει πιάτσα στα Χαυτεία; Στα κ@λάδικα που πάνε για να πηδήξουνε οι Πακιστανοί;
Πως να το πεις;
Γιατί άμα το πεις, έρχεται η σειρά του να ρωτήσεις και για πιο λόγο γίνανε όλα αυτά; Και ποιος φταίει; Και μήπως φταις κι εσύ που γίνανε όλα αυτά, όπως σκατά γίνανε.
Και δεν το λες.
Λες μόνο ένα ξερό “γιατί”, που μέσα στη γύμνια του, είναι ντυμένα όλα τα θανάσιμα ερωτήματα αυτού του κόσμου…

Γιατί; Γιατί έτσι…
Γιατί πολύ απλά, τα 480 ευρώπουλα που της δίνουνε της Άννας οι πολυεθνικοί υπεράρπαγες δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι με τα κοινόχρηστα. Γιατί ο άντρας της το έκλεισε το μαγαζί του και δεν λογίζεται ούτε ως άνεργος, για να του πετάνε τουλάχιστον ένα επίδομα. Γιατί αν δεν πλήρωνε το χαράτσι αυτό τον μήνα θα της κόβανε και το ρεύμα.
Και πάνω απ’ όλα γιατί η Άννα έχει ένα βρέφος έξι μηνών.
Που ξυπνάει τις νύχτες και σπαράζει στο κλάμα, άμα δεν του έχουνε έτοιμο το αποστειρωμένο μπιμπερό με το γάλα. Και τι γάλα; Όχι το γάλα που πουλάνε στα περίπτερα. Το άλλο το γάλα. Που είναι για τα μωρά. Το ακριβό. Το Αλμυρόν…
Γιατί τα βρέφη δεν μπορούνε να φανέ ροβίθια ή φακές που φέρνει κάθε μεσημέρι ο άντρας της από τα συσσίτια της εκκλησίας. Ούτε να καταλάβουνε ότι σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουνε άνθρωποι που βγάζουν σε μια μέρα τόσα ευρώπουλα, όσα χρειάζεται μια οικογένεια για να ζήσει ένα χρόνο! Κι ότι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, προκείμενου να βγάλουνε αλλά τόσα παραπάνω [και τι να τα κάμουνε γαμώ την τρέλα μου;] είναι ικανοί να στείλουν στο θάνατο χιλιάδες οικογένειες.
Όχι!
Τα βρέφη δεν τα καταλαβαίνουνε αυτά.
Τα βρέφη διαθέτουνε μόνον τη σοφία της ζωής. Που λέει ότι κάθε άνθρωπος που έρχεται σ’ αυτόν τον κόσμο δικαιούται ένα μερίδιο στο φως, στην τροφή και στην ελπίδα…
Αυτό καταλαβαίνουν τα βρέφη και αυτό είναι που σε μαχαιρώνει στην καρδιά, όποτε τ’ ακούς να σπαράζουνε στο κλάμα από την πείνα.
Και το Αλμυρόν έχει λεφτά.
Πως να το αγοράσει η Άννα, που δεν έβρισκε στο πορτοφόλι της παρά μισό σεντ και δυο φωτογραφίες;
Τις φωτογραφίες της ζωής της, που δεν άξιζε πια ούτε ένα κουτάκι αλμυρόν.
Τη μικρή συσκευασία…
Κι έτσι η Άννα πήρε το τσαντάκι της και την έκαμε για την οδό Μενάνδρου. Τριάντα ευρώπουλα ο πελάτης. Είκοσι παίρνεις για το μουνί σου και δέκα δίνεις στο ξενοδοχείο. Στήνεις κώλο στον πρώτο βρωμιάρη που θα στα δώσει και μετράς τις φτυσιές .
Ένας, δυο, τρεις πελάτες και νάτο το αλμυρόν και νατα τα τσιγάρα. Σου μένει και κάτι τις να αγοράσεις ένα μπουκάλι κρασί να το πιεις με τον Αλέξανδρο σου [άλλος πτυχιούχος κι αυτός], να ξεχαστείς λιγάκι.
Τριάντα ευρώ.
Η τιμή της Άννας.
Και για να τα λέμε όπως είναι, το είχε ξανακάνει. Και μια και δυο φορές. Τη μια για να βγάλει τα κοινόχρηστα, την άλλη για να βγάλει το χαράτσι. Μάλιστα! Και είχε ξαναβρεθεί στο ξενοδοχείο της Μενάνδρου και είχε ξαναμετρήσει φτυσιές στην ψυχή της.
Τριάντα ευρώπουλα το γ@μήσι, δεκαπέντε η πίπα.
Στα όρθια. Και με τα μάτια κλειστά για να μην της έρθει να ξεράσει.
Έτσι ωμά, γιατί έτσι γίνονται.
Κι επειδή στην Αλήθεια, δεν μπαίνει προφυλακτικό…

Μονάχα που τις άλλες δυο φορές δεν την είχανε τσιμπήσει οι μπάτσοι. Τώρα όμως την έπιασαν.
Και κάθονταν η μπατσίνα από πάνω της και δεν ήξερε τι να πει η γυναίκα.
Ο αξιωματικός υπηρεσίας, ξεστόμισε μια βαριά βρισιά.
- Να χέσω που είμαι άνθρωπος, ρε πούστη μου…
Μετά άλλαξε ένα βλέμμα με τους άλλους που ήταν εκεί μέσα. Και με τη μπατσίνα, που έτρωγε τα νύχια της από τον καημό.
- Άστην να φύγει. Μην γράφεις τίποτα στο βιβλίο συμβάντων…
Η μπατσίνα ευθύς πέταξε και στυλό και μολύβια. Βούτηξε την Άννα από το μπράτσο
- Φεύγα ρε κορίτσι. Κάντηνε τώρα δα, πάρε την τσαντούλα σου και χάσου…
Αλλά η Άννα τίποτα. Δεν κουνήθηκε καν
- Ορίστε κυρία μου, μούγκρισε ο μπάτσος. Είστε ελεύθερη. Γυριστέ στο σπίτι σας και μη σας ξαναπιάσουμε στα μπουρδέλα…
- Άιντε, γρήγορα πριν μας την πέσει κανένας μυστήριος και βρούμε τον μπελά μας…
Εκεί η Άννα. Δεν έλεγε να σηκωθεί από το κάθισμα.
Οι μπάτσοι τα χάσανε.
- Καλά δεν ακούς;
- Ακούω
- Ε, τότε τράβα σπίτι σου.
- Δεν γυρνάω σπίτι μου.
- Τι μας λες ρε κορίτσι; Το χεις κουνημένο;
- Το μωρό μου πεινάει, το καταλαβαίνετε; Δεν πρόλαβα να πάρω ούτε έναν πελάτη. Δεν γυρνάω σπίτι μου χωρίς το αλμυρόν… Δεν αντέχω ν’ ακούω το μωρό μου να σπαράζει στο κλάμα…

Ο αξιωματικός υπηρεσίας, βάρεσε μια γροθιά στον αέρα. Ε, και που να τη βαρέσει ο άνθρωπος;
Στα λαμόγια; Στους γραβατοπειρατές; Στους τραπεζίτες; Στις πολυεθνικές; Στα αφεντικά του; Στον διοικητή του; Στο στομάχι του;
Ή στο εικόνισμα του Χριστού που δέσποζε απάνω από το γραφείο του;…
- Πόσο κάμει αυτό το γαμημένο το αλμυρόν ρε Μαρία; {Μαρία λένε την πελάτισσά μου}
- Κανά εικοσάρι…
Ο μπάτσος έβγανε κι έριξε ένα ταλληράκι στο τραπέζι. Μετά ήρθανε κι οι άλλοι. Και η Μαρία, που της είπε κιόλας της Άννας διανυκτέρευον φαρμακείο για να το αγοράσει.
- Ορίστε. Μαζεύτηκαν αρκετά… Θα ‘χεις να πάρεις και τσιγάρα… Φεύγα και μην ξαναγυρίσεις εκεί ρε κορίτσι… Δεν λέει…
Η Άννα τα πήρε και την έκανε.

Για εκείνο το βράδυ τουλάχιστον, ο Άνθρωπος είχε ανεβάσει την τιμή του…
Aς μιλήσουμε επιτέλους